Przezcewkowa resekcja guza pęcherza moczowego (TURBT) – co to za zabieg i kiedy się go wykonuje?

fundacjabaner
Wiktoria Saleta, Redaktor naczelnyW Onkopedii dbam o to, by każdy pacjent onkologiczny i jego bliscy mogli znaleźć jasne, sprawdzone informacje i poczucie zrozumienia. Współpracuję z lekarzami, ekspertami i osobami, które przeszły chorobę – bo ich doświadczenie jest dla mnie największą inspiracją.
Wiktoria Saleta, Redaktor naczelny
W Onkopedii dbam o to, by każdy pacjent onkologiczny i jego bliscy mogli znaleźć jasne, sprawdzone informacje i poczucie zrozumienia. Współpracuję z lekarzami, ekspertami i osobami, które przeszły chorobę – bo ich doświadczenie jest dla mnie największą inspiracją.
Opublikowno: 30 grudnia 2025   Zmodyfikowano: 6 lutego 2026
resekcja guza pęcherza moczowego

Medycyna rozwija się dziś w niezwykłym tempie. Coraz częściej potrafi nie tylko zatrzymać chorobę, ale też przywrócić pacjentowi komfort i spokój życia. Jednym z takich osiągnięć jest przezcewkowa resekcja guza pęcherza moczowego (TURBT) – zabieg, który pozwala skutecznie usunąć zmiany nowotworowe bez konieczności otwierania jamy brzusznej.

Rak pęcherza moczowego diagnozowany jest w Polsce u około 8 tysięcy osób rocznie, a ponad 70% przypadków wykrywanych jest we wczesnym stadium, kiedy TURBT daje bardzo dobre rokowania.

Na czym dokładnie polega ta procedura? Kiedy lekarz decyduje o jej zastosowaniu? I co warto wiedzieć, zanim pacjent trafi na salę operacyjną?

Na czym polega zabieg TURBT i dlaczego jest tak skuteczny?

TURBT, czyli transurethral resection of bladder tumour (przezcewkowa resekcja guza pęcherza moczowego), to jedna z najważniejszych metod leczenia w przypadku wykrycia nowotworu pęcherza moczowego.

Zabieg polega na dokładnym usunięciu guza wraz z marginesem zdrowej tkanki, a jego celem jest całkowite wyeliminowanie choroby lub – w niektórych sytuacjach – zmniejszenie rozmiaru zmiany i pobranie materiału do badania histopatologicznego. Dzięki temu lekarz może określić stopień zaawansowania nowotworu i zaplanować dalsze leczenie.

Pacjenci często pytają, czy zabieg jest bolesny i czy można po nim normalnie funkcjonować. W większości przypadków zabieg pozwala całkowicie usunąć zmianę i zachować pęcherz.

W praktyce TURBT często stanowi pierwszy i najważniejszy krok w walce z rakiem pęcherza. To procedura, która może nie tylko zatrzymać rozwój choroby, ale dosłownie uratować życie. Jeśli zostałeś zakwalifikowany do zabiegu, nie bój się – jest on powszechnie stosowany, a jego skuteczność potwierdzają tysiące pacjentów. W kolejnych akapitach poznasz szczegóły: kiedy się go wykonuje, jak przebiega i jakie są możliwe skutki uboczne.

Nowotwór pęcherza moczowego – jakie są objawy guza pęcherza moczowego?

Rak pęcherza to jeden z najczęściej diagnozowanych nowotworów układu moczowego w Polsce. Niestety, potrafi być zdradliwy – przez długi czas może przypominać zwykłe zakażenie dróg moczowych. Wielu pacjentów trafia do specjalisty dopiero wtedy, gdy choroba jest już bardziej zaawansowana.

Warto znać sygnały, które powinny wzbudzić niepokój:

  • pojawienie się krwi w moczu,
  • częste oddawanie moczu połączone z bólem lub pieczeniem,
  • trudności w rozpoczęciu mikcji,
  • ból w dolnej części pleców,
  • uczucie ucisku lub bólu w miednicy.

Każdy z tych objawów wymaga pilnej diagnostyki. Nie bagatelizuj ich, nawet jeśli wydają się niegroźne. W późniejszym etapie choroby mogą dołączyć bóle podbrzusza, częstomocz, bolesne parcie na pęcherz, a także bóle kostne lub lędźwiowe.

Wielu pacjentów wspomina, że objawy te łatwo pomylić ze zwykłym zapaleniem pęcherza. Dlatego warto reagować od razu i nie odkładać wizyty u urologa.

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych symptomów, nie odkładaj wizyty u lekarza. W raku pęcherza czas odgrywa decydującą rolę – im szybciej choroba zostanie rozpoznana, tym większe szanse na pełne wyleczenie.

Kiedy wykonuje się TURBT?

Zabieg przezcewkowej resekcji guza pęcherza moczowego wykonuje się wtedy, gdy istnieje podejrzenie lub potwierdzenie obecności nowotworu w tym narządzie. To podstawowa metoda diagnostyczno-lecznicza, dzięki której lekarz może nie tylko usunąć zmianę, ale także dokładnie ocenić jej charakter i zaawansowanie.

Najczęstsze wskazania do wykonania to:

  • rozpoznanie guza pęcherza moczowego,
  • konieczność potwierdzenia lub wykluczenia raka pęcherza,
  • nawrót nowotworu po wcześniejszym leczeniu.

Zdarza się, że po pierwszym zabiegu konieczne jest wykonanie tzw. re-TURBT, czyli ponownej, kontrolnej operacji, która pozwala upewnić się, że żadne komórki nowotworowe nie pozostały w ścianie pęcherza. Dzieje się tak w sytuacjach, gdy:

  • pierwotna operacja nie pozwoliła na całkowite usunięcie zmiany (np. z powodu jej rozległości),
  • materiał pobrany do badania nie był wystarczający do precyzyjnej oceny histopatologicznej,
  • wykryto guz o niskim stopniu zróżnicowania, który nacieka błonę mięśniową pęcherza.

Powtórna resekcja pozwala upewnić się, że żadne ognisko nowotworu nie pozostało w organizmie. To ważny etap, który może przesądzić o skuteczności dalszego leczenia i zapobiec nawrotom choroby.

Cewnik po operacji

Jak przebiega przezcewkowa elektroresekcja krok po kroku? Potrzebne badania przed operacją.

Zastanawiasz się pewnie, jak dokładnie wygląda przezcewkowa resekcja guza pęcherza i czy jest się czego obawiać. To naturalne. Większość pacjentów czuje niepokój przed operacją – zwłaszcza, gdy nie wiedzą, czego się spodziewać. Z mojego doświadczenia wynika, że pacjenci dużo spokojniej przechodzą zabieg, gdy wiedzą dokładnie, co ich czeka. Dlatego poniżej znajdziesz spokojne, rzeczowe wyjaśnienie każdego etapu. Wiedza daje poczucie kontroli. A spokój to pierwszy sprzymierzeniec w leczeniu.

Zanim dojdzie do zabiegu, pacjent przechodzi szereg badań kontrolnych oraz konsultację anestezjologiczną. Zazwyczaj obejmują one:

  • EKG i RTG klatki piersiowej,
  • oznaczenie poziomu glukozy, sodu i potasu,
  • ocenę układu krzepnięcia,
  • testy na obecność wirusów HCV i HBV.

Jeśli wyniki odbiegają od normy, lekarz może zadecydować o przesunięciu terminu operacji – dla bezpieczeństwa pacjenta.

Na dzień przed zabiegiem zaleca się lekką kolację, a w dniu operacji należy być na czczo. Sam zabieg trwa zwykle około godziny i przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym lub podpajęczynówkowym. Całość monitorowana jest na ekranie, który pozwala lekarzowi dokładnie obserwować każdy etap.

Podczas zabiegu przez cewkę moczową wprowadza się do pęcherza resektoskop – cienki instrument wyposażony w kamerę i pętlę tnącą. W pierwszej kolejności lekarz ocenia stan cewki moczowej oraz błony śluzowej pęcherza, a także lokalizuje ujścia moczowodów. Następnie przystępuje do wycięcia guza wraz z marginesem zdrowej tkanki.

Wycięcie odbywa się za pomocą elektroresekcji – pętla pod wpływem prądu usuwa zmienione chorobowo tkanki, a jednocześnie zamyka naczynia krwionośne, by zapobiec krwawieniu. Usunięty fragment guza zostaje następnie wypłukany i przekazany do badania histopatologicznego.

Po operacji do pęcherza wprowadza się cewnik, który umożliwia podanie leków przeciwnowotworowych bezpośrednio do jego wnętrza. Zazwyczaj stosuje się chemioterapię lub immunoterapię.

Jedną z metod leczenia po zabiegu jest również tzw. BCG po TURBT – podanie do pęcherza szczepionki BCG, która znacząco zmniejsza ryzyko nawrotu raka. BCG to osłabiona bakteria, która pobudza układ odpornościowy do zwalczania komórek nowotworowych – działa jak wewnętrzna tarcza obronna pęcherza. Terapia powinna rozpocząć się najpóźniej w ciągu sześciu tygodni od zabiegu, zanim nabłonek pęcherza zdąży się w pełni odbudować. Cała kuracja trwa zazwyczaj co najmniej rok.

Cewnik usuwa się po 1–3 dniach. Jeśli nie ma żadnych komplikacji, pacjent wraca do domu już po dwóch lub trzech dobach. To moment, w którym można z ulgą odetchnąć – najtrudniejszy etap leczenia jest już za Tobą.

Przezcewkowa elektroresekcja guza pęcherza moczowego – kiedy nie można wykonać zabiegu?

Choć przezcewkowa resekcja guza pęcherza moczowego jest jedną z najczęściej wykonywanych i najskuteczniejszych metod leczenia raka pęcherza, nie zawsze może zostać przeprowadzona od razu. Zanim skieruję pacjenta na zabieg, zawsze sprawdzam, czy jego organizm jest gotowy na znieczulenie i wysiłek związany z operacją. Czasem lepiej poczekać kilka dni lub tygodni, by zapewnić bezpieczeństwo. Zdarzają się sytuacje, w których zabieg trzeba odroczyć lub całkowicie z niego zrezygnować – zawsze z troski o bezpieczeństwo pacjenta.

Najczęstszym powodem wstrzymania operacji jest zły ogólny stan zdrowia, który uniemożliwia podanie znieczulenia. W takich przypadkach lekarz podejmuje decyzję o przełożeniu zabiegu, dopóki stan chorego się nie poprawi.

Do innych przeciwwskazań należą:

  • poważne zaburzenia krzepnięcia krwi,
  • aktywna infekcja układu moczowego,
  • zwężenie cewki moczowej, które utrudnia lub uniemożliwia wprowadzenie resektoskopu.

Każda z tych sytuacji wymaga wcześniejszego leczenia lub stabilizacji, zanim możliwe będzie bezpieczne przeprowadzenie operacji. Dlatego tak istotne jest, aby przed  przezcewkową elektroresekcję guza dokładnie przygotować organizm, stosować się do zaleceń lekarza i otwarcie mówić o wszystkich dolegliwościach. To pozwala uniknąć ryzyka i zwiększa szansę na pomyślny przebieg całego leczenia.

Jak wygląda rekonwalescencja po operacji?

Czas po operacji jest równie ważny jak sam zabieg. Zawsze powtarzam moim pacjentom – najtrudniejsze masz już za sobą, teraz twoim zadaniem jest dać ciału czas i spokój, by mogło się zregenerować. To właśnie teraz organizm potrzebuje spokoju, troski i cierpliwości, by w pełni się zregenerować. Od Twojego podejścia w dużej mierze zależy, jak szybko odzyskasz siły.

Po przezcewkowej resekcji guza pęcherza moczowego pacjent powinien ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Najczęściej przez kilka dni stosuje się antybiotyk, a w razie potrzeby także środki przeciwbólowe.

W tym czasie warto pamiętać o kilku prostych, ale bardzo ważnych zasadach:

  • pij dużo płynów – ułatwia to wypłukiwanie pęcherza i zapobiega tworzeniu się skrzepów,
  • unikaj zaparć – jedz lekko, włącz do diety produkty bogate w błonnik,
  • jeśli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe, odstaw je tylko zgodnie z decyzją lekarza – mogą zwiększać ryzyko krwiomoczu.

Choć zabieg nie należy do najbardziej skomplikowanych, to okres rekonwalescencji wymaga ostrożności. Przez około trzy tygodnie należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz aktywności seksualnej. Organizm potrzebuje czasu, by odbudować tkanki i wrócić do równowagi.

Po upływie miesiąca konieczna jest wizyta kontrolna u urologa. Wtedy pacjent przedstawia wynik badania histopatologicznego, na podstawie którego lekarz planuje dalsze postępowanie.

Zazwyczaj zaleca się również kontrolną cystoskopię po TURBT. To proste badanie, wykonywane w znieczuleniu miejscowym, polegające na wprowadzeniu cienkiej rurki z kamerą (cystoskopu) przez cewkę moczową do pęcherza. Dzięki temu lekarz może dokładnie obejrzeć jego wnętrze i upewnić się, że nie pojawiły się nowe zmiany. Cystoskopia jest niezwykle czułym badaniem – pozwala wykryć nawet bardzo małe zmiany, zanim staną się groźne.

Pamiętaj – regularne kontrole to nie formalność, ale ochrona Twojego zdrowia. Nawet jeśli czujesz się dobrze, nie rezygnuj z wizyt. Rak pęcherza potrafi rozwijać się po cichu. Wczesne wykrycie ewentualnej wznowy daje ogromne szanse na skuteczne leczenie.

Dbaj o siebie. Daj swojemu ciału czas. I miej pewność – to właśnie teraz zaczyna się proces powrotu do pełni sił.

Jakie powikłania mogą wystąpić po TURBT?

Choć przezcewkowa resekcja guza pęcherza moczowego jest uznawana za stosunkowo bezpieczny zabieg, jak każda interwencja chirurgiczna może wiązać się z pewnym ryzykiem. Warto o nim wiedzieć – nie po to, by się bać, ale by być świadomym i dobrze przygotowanym.

Nie u każdego pacjenta pojawiają się komplikacje. Ich wystąpienie zależy od wielu czynników, m.in. ogólnego stanu zdrowia, wielkości i położenia guza oraz indywidualnej reakcji organizmu.

Do najczęściej spotykanych powikłań po zabiegu należą:

  • uszkodzenie ściany pęcherza w wyniku zbyt głębokiej elektroresekcji,
  • krwawienie w trakcie lub po zabiegu,
  • zakażenie układu moczowego,
  • ból i pieczenie podczas oddawania moczu,
  • zwężenie cewki moczowej (częściej u mężczyzn),
  • tworzenie się skrzepów w pęcherzu, które mogą powodować niedrożność cewnika,
  • oddzielanie się operowanych tkanek i związane z tym krwawienie,
  • uszkodzenie ujścia moczowodu do pęcherza moczowego.

Choć lista może wyglądać poważnie, większość pacjentów przechodzi zabieg bez komplikacji. Współczesna medycyna dysponuje skutecznymi metodami zarówno leczenia, jak i zapobiegania większości tych problemów.

Jeśli czeka Cię zabieg, pamiętaj – ten zabieg często ratuje życie. Pomaga usunąć źródło choroby, daje szansę na wyleczenie i przywraca nadzieję. Najważniejsze to zaufać lekarzowi, trzymać się zaleceń po operacji i regularnie zgłaszać się na kontrole.

Większość drobnych komplikacji ustępuje po kilku dniach, a odpowiednia opieka medyczna pomaga szybko wrócić do zdrowia.

Rak pęcherza moczowego nie musi być wyrokiem. Może być początkiem drogi do odzyskania zdrowia – krok po kroku, z odwagą i świadomością, że masz realny wpływ na to, co będzie dalej.

FAQ

Czym jest TURBT?

TURBT (transurethral resection of bladder tumour) to zabieg przez cewkowej resekcji guza pęcherza moczowego. Operacja polega na usunięciu zmiany nowotworowej zlokalizowanej w obrębie pęcherza moczowego z wykorzystaniem resektoskopu. Zabieg wykonuje się zarówno jako metodę leczenia z wyboru, jak i celach diagnostycznych.

Czy zabieg TURBT jest ryzykowny?

Zabieg TURBT nie jest uznawany za bardzo ryzykowny zabieg, jednak jak każda operacja, wiąże się z prawdopodobieństwem wystąpienia różnego typu powikłań.

Ile trwa zabieg TURBT?

Zazwyczaj trwa około godziny, jednak długość operacji zależy od rozmiaru guza i stopnia zaawansowania choroby.

Czy po TURBT można wrócić do normalnego życia?

Tak, większość pacjentów wraca do codziennych zajęć po 2–3 tygodniach, jeśli przestrzegają zaleceń lekarza i unikają dużego wysiłku.

Jak często wykonywać kontrolę po TURBT?

Pierwsza kontrola odbywa się zwykle po miesiącu, a kolejne co 3–6 miesięcy – w zależności od wyników histopatologii. 

Źródła

http://www.przeglad-urologiczny.pl/artykul.php?1446

http://www.przeglad-urologiczny.pl/artykul.php?3042

Komentarze (0)