Chłoniaki to nowotwory układu limfatycznego, które mogą objawiać się kaszlem, gorączką i zmęczeniem. Jeśli symptomy te utrzymują się dłużej niż 2-3 tygodnie, konieczna jest konsultacja lekarska.
Rodzaje i charakterystyka chłoniaków
Chłoniaki to nowotwory atakujące układ limfatyczny lub krwionośny, w tym węzły chłonne, szpik kostny czy śledzionę. Sklasyfikowano około 70 rodzajów tego nowotworu, które są uznawane za wyleczalne. Dzieli się je na dwie główne grupy: ziarnicę złośliwą (chłoniaki Hodgkina), występującą głównie u osób młodych, oraz chłoniaki nieziarnicze, diagnozowane częściej u osób starszych.
W Polsce chłoniak nieziarniczy jest diagnozowany u kilkunastu osób na 100 tys. obywateli rocznie, co stawia go na szóstym miejscu pod względem zachorowalności wśród nowotworów złośliwych. Nowotwory te dzieli się również ze względu na tempo rozwoju na powolne, agresywne (nieleczone prowadzą do śmierci w ciągu kilkunastu miesięcy) oraz bardzo agresywne, jak chłoniak Burkitta.
Symptomy, które mogą mylić
Najczęstszym objawem chłoniaka są powiększone węzły chłonne. Do innych symptomów należą stany podgorączkowe, nocne poty, kaszel, duszności, osłabienie, a także spadek masy ciała bez wyraźnej przyczyny. Część z tych objawów do złudzenia przypomina przeziębienie lub grypę, co może opóźnić postawienie właściwej diagnozy.
Sygnałem alarmowym, który powinien skłonić do wizyty u lekarza, jest utrzymywanie się lub nawracanie gorączki, a także pojawienie się suchego, duszącego kaszlu. Niepokoić powinny również zmiany skórne, siniaki, krwawienia czy obrzęki. Jeżeli taki stan utrzymuje się dłużej niż dwa lub trzy tygodnie, niezbędna jest konsultacja medyczna.
Czynniki ryzyka i metody leczenia
Dokładne przyczyny powstawania chłoniaków nie są znane, jednak zidentyfikowano czynniki ryzyka. Należą do nich obniżona odporność (np. w wyniku zakażenia HIV), choroby autoimmunologiczne, przebyta chemioterapia lub radioterapia, a także ekspozycja na niektóre środki chemiczne. Ryzyko wzrasta również z wiekiem – najczęściej chorują osoby po 60. roku życia.
Podstawową metodą leczenia chłoniaków jest chemioterapia, często w połączeniu z radioterapią. W przypadku ziarnicy złośliwej (chłoniaka Hodgkina), agresywne leczenie pozwala na powrót do zdrowia nawet u 90% pacjentów. Leczenie chłoniaków nieziarniczych jest bardziej złożone i choć możliwe jest osiągnięcie remisji, choroba może nawracać.
Źródło: https://www.medonet.pl/choroby-od-a-do-z/choroby-nowotworowe,nowotwor--ktory-do-zludzenia-przypomina-zwykle-przeziebienie--latwo-o-pomylke,artykul,82391739.html
