Chirurg onkologiczny to lekarz, który zajmuje się operacyjnym leczeniem raka. Jako kluczowa osoba w zespole leczenia, decyduje o zakresie i rodzaju zabiegu mającego na celu usunięcie guza. Jego praca jest niezbędna na wielu etapach choroby – od postawienia diagnozy po ostateczne leczenie. W Onkopedii wyjaśniamy, na czym polegają poszczególne specjalizacje i metody terapii, aby pacjenci mogli lepiej zrozumieć swoją ścieżkę leczenia. Wiedza o tym, kim jest chirurg onkologiczny, pozwala świadomie przejść przez ten proces i wspólnie z lekarzami podejmować najlepsze decyzje.
Chociaż głównym zadaniem chirurga onkologicznego jest operacyjne usuwanie nowotworów, jego praca obejmuje znacznie więcej.
Do chirurga onkologicznego trafia się najczęściej ze skierowaniem od innego lekarza, który przeprowadził już wstępną diagnostykę. Istnieje kilka typowych sytuacji, w których taka konsultacja jest niezbędna.
Pierwsza wizyta to przede wszystkim rozmowa i ocena, czy pacjent kwalifikuje się do operacji. Warto przygotować sobie listę pytań, by dobrze zrozumieć proponowany plan leczenia. Jeśli masz Kartę Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego (DiLO), która funkcjonuje od 2015 roku, cały proces przebiega znacznie sprawniej.
W leczeniu nowotworów bierze udział cały zespół lekarzy, a każdy ma inne zadanie. Chirurg onkologiczny skupia się na operacyjnym usuwaniu guzów. Jego praca jest ściśle powiązana z działaniami onkologa klinicznego, który planuje leczenie farmakologiczne (chemioterapię, immunoterapię, hormonoterapię) stosowane przed operacją lub po niej. Czym różni się od chirurga ogólnego? Przede wszystkim doświadczeniem i znajomością specyficznych technik operacyjnych, kluczowych w leczeniu raka. Przy nowotworach zlokalizowanych w konkretnych narządach do gry wchodzą jeszcze bardziej wyspecjalizowani lekarze, tacy jak chirurg klatki piersiowej (leczy m.in. raka płuca) czy ginekolog onkologiczny (zajmuje się np. rakiem jajnika).
Nie, do żadnego onkologa, w tym chirurga onkologicznego, nie jest potrzebne skierowanie. Wystarczy podejrzenie lub diagnoza choroby nowotworowej, by umówić wizytę. Posiadanie Karty Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego (karta DiLO) znacznie przyspiesza cały proces w ramach tzw. szybkiej ścieżki onkologicznej, ale nie jest ona wymagana, by dostać się do lekarza.
Operacja radykalna ma jeden cel: całkowite wyleczenie. Chirurg usuwa wtedy guza z marginesem zdrowych tkanek, aby pozbyć się wszystkich komórek rakowych i zapobiec nawrotowi. Takie leczenie jest możliwe, gdy nowotwór nie dał przerzutów. Z kolei operacja paliatywna nie ma na celu wyleczenia, lecz poprawę komfortu życia w zaawansowanej chorobie. Jej zadaniem jest łagodzenie objawów, takich jak ból, niedrożność jelit czy krwawienie.
Nie, ale jest to bardzo częsta procedura. Węzły chłonne działają jak filtry, które mogą wychwytywać komórki nowotworowe, dlatego ich zbadanie pozwala lekarzom ocenić, jak bardzo zaawansowana jest choroba. Od tego zależy plan dalszego leczenia, np. radioterapii. Aby ograniczyć rozległość zabiegu, w niektórych przypadkach (np. przy raku piersi) wykonuje się biopsję tzw. węzła wartowniczego – czyli tego, do którego jako pierwszego spływa chłonka z guza.
Czas oczekiwania zależy od wielu czynników: pilności przypadku, typu nowotworu i obłożenia danego szpitala. Pacjenci z Kartą Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego (karta DiLO) mają pierwszeństwo dzięki tzw. szybkiej ścieżce onkologicznej, która gwarantuje krótsze terminy. Dokładne informacje o kolejkach w poszczególnych placówkach można znaleźć w ogólnopolskim informatorze NFZ. W razie pytań można też zadzwonić na infolinię Narodowego Funduszu Zdrowia: 800 190 590.