Chirurg klatki piersiowej, czyli torakochirurg, to specjalista od operacyjnego leczenia chorób w obrębie klatki piersiowej. W onkologii jego rola staje się niezwykle ważna, gdy trzeba usunąć guz płuca, śródpiersia czy przełyku. Wiedza o tym, kto za co odpowiada w zespole leczących, daje pacjentowi poczucie bezpieczeństwa. W Onkopedii staramy się łączyć rzetelną wiedzę medyczną z praktycznymi poradami, by wspierać pacjentów i ich rodziny na każdym kroku. Choć to torakochirurg przeprowadza operację, decyzję o niej podejmuje cały zespół lekarzy różnych specjalności.
Głównym zadaniem torakochirurga jest leczenie operacyjne. W swojej pracy wykorzystuje zarówno klasyczne metody otwarte, jak i nowoczesne techniki małoinwazyjne, by jak najskuteczniej pomagać pacjentom z chorobami w obrębie klatki piersiowej.
Do chirurga klatki piersiowej trafia się zazwyczaj ze skierowaniem od innego lekarza, na przykład pulmonologa lub onkologa, który przeprowadził już wstępne badania.
Pierwsza wizyta u torakochirurga to przede wszystkim rozmowa i analiza. Lekarz musi ocenić Twój stan zdrowia i dotychczasowe wyniki, by zdecydować o możliwości i zakresie operacji. To ważny moment, w którym zbierane są wszystkie informacje potrzebne do zaplanowania dalszego leczenia.
Podczas leczenia onkologicznego spotkasz wielu specjalistów, a ich role często się przenikają. Warto wiedzieć, kto za co odpowiada. Chirurg klatki piersiowej (torakochirurg) skupia się wyłącznie na operacjach w obrębie klatki piersiowej – leczy nowotwory płuc, przełyku czy śródpiersia. Jego zadaniem jest fizyczne usunięcie guza. Czym różni się od innych? Chirurg onkologiczny ma szerszy zakres działania i operuje nowotwory w różnych lokalizacjach. Z kolei chirurg ogólny zajmuje się operacjami bardzo różnych schorzeń, nie tylko onkologicznych. W zespole leczenia nowotworów płuc kluczowy jest też radioterapeuta onkologiczny. Nie operuje, ale planuje i prowadzi leczenie promieniowaniem, które często uzupełnia lub poprzedza zabieg chirurgiczny.
Tak, skierowanie jest potrzebne. Jednak w przypadku podejrzenia nowotworu procedura jest znacznie prostsza dzięki Karcie Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego, znanej jako karta DiLO. Działa ona jak priorytetowe skierowanie do wszystkich potrzebnych specjalistów, w tym do torakochirurga. Jeśli masz kartę DiLO, nie potrzebujesz już żadnego innego skierowania. W przeciwnym razie musisz uzyskać skierowanie od lekarza pracującego w ramach NFZ.
Rodzaj operacji zależy od wielkości, umiejscowienia i zaawansowania nowotworu. Najczęściej polega ona na usunięciu części lub całości płuca. W zależności od zakresu może to być lobektomia (wycięcie jednego płata płuca), segmentektomia (usunięcie mniejszego fragmentu, czyli segmentu) lub pneumonektomia (usunięcie całego płuca). Coraz powszechniej wykorzystuje się metody małoinwazyjne, np. wideotorakoskopię (VATS). Pozwalają one na wykonanie zabiegu przez małe nacięcia, co znacznie przyspiesza powrót do zdrowia.
Dobre przygotowanie ma duży wpływ na przebieg operacji i rekonwalescencję. Najważniejsze jest rzucenie palenia, najlepiej na kilka tygodni przed zabiegiem. Warto też wykonywać zalecone przez lekarza lub fizjoterapeutę ćwiczenia oddechowe, by wzmocnić płuca. Koniecznie poinformuj chirurga o wszystkich lekach, które przyjmujesz, zwłaszcza tych rozrzedzających krew. Przed operacją czeka Cię też pakiet badań (m.in. badania krwi, EKG, spirometria), które pozwolą ocenić Twój ogólny stan zdrowia.
Pobyt w szpitalu po operacji płuc trwa zwykle od kilku do kilkunastu dni. W pierwszych dobach najważniejsze jest skuteczne leczenie bólu – to pozwala na swobodne oddychanie i odkrztuszanie wydzieliny. Możesz mieć założony w klatce piersiowej dren, który odprowadza płyn i powietrze. Już od samego początku kluczowa jest rehabilitacja. Pod okiem fizjoterapeuty będziesz wykonywać ćwiczenia oddechowe i ruchowe, co pomaga uniknąć powikłań (np. zapalenia płuc) i szybciej wrócić do formy.