Badania polskich naukowców pod kierownictwem prof. Jana Lubińskiego wykazały silny związek między stężeniem metali ciężkich we krwi a ryzykiem rozwoju nowotworów. Szczególnie niebezpieczne są arsen, rtęć i kadm.
Wpływ metali ciężkich na ryzyko nowotworowe
Zgodnie z wynikami badań, u kobiet z wysokim poziomem rtęci ryzyko raka jest czterokrotnie wyższe, a u mężczyzn trzykrotnie. Podwyższone stężenie arsenu, którym zatrutych jest około 75 proc. Polek, również wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na nowotwory. Pierwiastek ten kumuluje się w organizmie, co potęguje jego negatywne działanie.
Zaskakujące okazały się wyniki dotyczące kadmu. U mężczyzn wysoki poziom tego metalu wiązał się z aż 14,5-krotnie większym ryzykiem zachorowania na nowotwór. Z kolei u kobiet, według wstępnych analiz, to niskie stężenie kadmu może zwiększać ryzyko raka piersi nawet 20-krotnie, szczególnie u pacjentek bez mutacji w genie BRCA.
Drogi przenikania i kumulacja w organizmie
Metale ciężkie, takie jak arsen, kadm, ołów i rtęć, są wyjątkowo trwałe i nie ulegają biodegradacji, przez co łatwo gromadzą się w organizmie. Proces ten może trwać latami, a toksyczne pierwiastki odkładają się głównie w narządach odpowiedzialnych za detoksykację, jak wątroba i nerki, ale także w kościach, mózgu czy mięśniach.
Do organizmu człowieka metale ciężkie dostają się trzema głównymi drogami. Najczęściej drogą pokarmową, poprzez spożycie zanieczyszczonej żywności i wody. Mogą być również wdychane wraz z zanieczyszczonym powietrzem w postaci lotnych związków lub pyłów. W mniejszym stopniu wchłaniają się przez skórę, na przykład przez gruczoły łojowe.
Uszkodzenia na poziomie komórkowym i skutki zdrowotne
Obecność metali ciężkich w organizmie prowadzi do poważnych zaburzeń na poziomie komórkowym, w tym do stresu oksydacyjnego. Stan ten, charakteryzujący się nadmiarem wolnych rodników, sprzyja uszkadzaniu DNA i powstawaniu mutacji genetycznych, które mogą być bezpośrednią przyczyną rozwoju nowotworów.
Długotrwała ekspozycja na metale ciężkie rzadko prowadzi do ostrych zatruć. Znacznie częściej rozwija się przewlekły, utajony stan, który przez wiele lat nie daje objawów. Jego konsekwencje ujawniają się dopiero po długim czasie w postaci poważnych chorób, w tym schorzeń nowotworowych. Badania podkreślają znaczenie monitorowania poziomu tych pierwiastków i ograniczania na nie ekspozycji.
Źródło: https://www.rynekzdrowia.pl/Badania-i-rozwoj/75-proc-Polek-zatrutych-arsenem-Onkolog-tragiczne-konsekwencje,279490,11.html
