Międzynarodowy zespół naukowców zidentyfikował dwa enzymy, PDIA1 i PDIA5, które chronią komórki raka prostaty. Ich zablokowanie może prowadzić do skuteczniejszych terapii.
Ochronna rola enzymów w komórkach rakowych
Badanie opublikowane w „Proceedings of the National Academy of Sciences” (PNAS) wykazało, że enzymy PDIA1 i PDIA5 działają jak „molekularni ochroniarze” dla receptora androgenowego (AR), białka napędzającego wzrost raka prostaty. Zablokowanie tych enzymów prowadzi do destabilizacji receptora, co powoduje obumieranie komórek nowotworowych i kurczenie się guzów w warunkach laboratoryjnych oraz na modelach zwierzęcych.
Odkrycia dokonał zespół naukowców z Flinders University w Australii oraz South China University of Technology. Ich praca ujawniła nieznany dotąd mechanizm, który komórki nowotworowe wykorzystują do ochrony kluczowego dla rozwoju choroby receptora androgenowego.
Skuteczniejsza terapia skojarzona
Naukowcy odkryli, że połączenie leków hamujących PDIA1 i PDIA5 ze standardowo stosowanym w leczeniu raka prostaty enzalutamidem znacznie zwiększa jego skuteczność. Według profesora Luke’a Seltha, jednego z autorów badania, pozwala to uczynić guzy bardziej wrażliwymi na istniejące terapie.
Terapia skojarzona okazała się skuteczna zarówno w próbkach guzów pochodzących od pacjentów, jak i w modelach mysich. Odkrycie to ma duży potencjał kliniczny, zwłaszcza w kontekście pokonywania oporności na leczenie, która jest głównym wyzwaniem w zaawansowanym raku prostaty.
Podwójny cios w metabolizm nowotworu
Badanie ujawniło również, że enzymy PDIA1 i PDIA5 nie tylko chronią receptor androgenowy, ale także pomagają komórkom nowotworowym zarządzać stresem i produkcją energii. Ich zablokowanie uszkadza mitochondria, czyli „elektrownie” komórkowe, co prowadzi do stresu oksydacyjnego i dodatkowo osłabia komórki rakowe.
Jak podkreślają autorzy, ten podwójny mechanizm działania – uderzenie zarówno w receptor androgenowy, jak i w źródło energii komórek – czyni te enzymy szczególnie atrakcyjnym celem terapeutycznym. Kolejnym krokiem będzie opracowanie bezpieczniejszych i bardziej selektywnych inhibitorów do użytku klinicznego.
Źródło: https://www.sciencedaily.com/releases/2025/11/251110021056.htm
