Naukowcy opracowali eksperymentalne przeciwciało, które może stanowić nową strategię w walce z potrójnie ujemnym rakiem piersi (TNBC), jednym z najbardziej agresywnych nowotworów. W badaniach przedklinicznych terapia celująca w białko SFRP2 nie tylko spowolniła wzrost guzów i ograniczyła przerzuty, ale także przywróciła zdolność układu odpornościowego do zwalczania komórek nowotworowych opornych na standardowe leczenie.
Co pokazały dane
Jednym z kluczowych wyzwań w terapii TNBC jest oporność na chemioterapię. W badaniu wykazano, że przeciwciało skierowane przeciwko SFRP2 było w stanie zniszczyć komórki nowotworowe, które stały się oporne na doksorubicynę, standardowo stosowany chemioterapeutyk.
Terapia wykazała również zdolność do przeprogramowania mikrośrodowiska guza. Zaobserwowano, że przeciwciało stymulowało makrofagi do przejścia ze stanu wspierającego rozwój raka (M2) w stan aktywności przeciwnowotworowej (M1), a także przywracało funkcję wyczerpanym limfocytom T.
W modelach zwierzęcych zaawansowanego potrójnie ujemnego raka piersi, leczenie przeciwciałem znacząco zmniejszyło liczbę przerzutów nowotworowych do płuc. Wykazano również, że terapia działa precyzyjnie, gromadząc się w tkance guza, a nie w zdrowych narządach, co może ograniczać skutki uboczne.
Na czym oparto analizę
Wnioski oparto na badaniach przedklinicznych prowadzonych przez zespół z MUSC Hollings Cancer Center. Analiza objęła ludzkie próbki guzów oraz dwa różne modele mysie zaawansowanego potrójnie ujemnego raka piersi, w których testowano działanie humanizowanego przeciwciała monoklonalnego zaprojektowanego do blokowania białka SFRP2.
Znaczenie wyników
Badanie wskazuje, że białko SFRP2 jest kluczowym elementem łączącym wzrost guza, hamowanie odpowiedzi immunologicznej i oporność na leki. Celowanie w SFRP2 otwiera drogę do rozwoju nowego rodzaju precyzyjnej terapii, która może jednocześnie osłabiać nowotwór, wzmacniać układ odpornościowy i omijać mechanizmy oporności na leczenie, potencjalnie uzupełniając lub wzmacniając istniejące immunoterapie.
Źródło: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/01/260122074030.htm
