Naukowcy opracowali eksperymentalne przeciwciało, które w badaniach przedklinicznych spowalniało wzrost, ograniczało przerzuty i reaktywowało komórki odpornościowe do walki z potrójnie ujemnym rakiem piersi. Nowa terapia celuje w białko SFRP2, które odgrywa kluczową rolę we wzroście i ochronie nowotworu przed układem odpornościowym.
Co pokazały dane
W dwóch różnych modelach zaawansowanego potrójnie ujemnego raka piersi myszy leczone przeciwciałem rozwinęły znacznie mniej guzów w płucach w porównaniu z grupą nieleczoną. Terapia skutecznie spowalniała również wzrost guzów pierwotnych.
Przeciwciało przeprogramowało kluczowe komórki odpornościowe w otoczeniu guza, tzw. makrofagi. Pod wpływem terapii makrofagi M2, wspierające rozwój raka, przełączały się w stan M1, który aktywnie zwalcza nowotwór. Zaobserwowano również reaktywację wcześniej wyczerpanych limfocytów T.
Badanie wykazało także potencjał w pokonywaniu oporności na chemioterapię. Przeciwciało skierowane przeciwko SFRP2 powodowało znaczną śmierć komórek nowotworowych, które wcześniej przestały reagować na doksorubicynę, powszechnie stosowany lek w leczeniu tego typu raka.
Na czym oparto analizę
Wyniki pochodzą z badania przedklinicznego, w którym naukowcy z MUSC Hollings Cancer Center testowali humanizowane przeciwciało monoklonalne. Jego działanie oceniono na modelach mysich zaawansowanego potrójnie ujemnego raka piersi oraz w analizach ludzkich próbek nowotworowych. Stwierdzono, że białko SFRP2 występuje nie tylko w komórkach rakowych, ale także w komórkach odpornościowych otaczających guz.
Znaczenie wyników
Celowanie w białko SFRP2 może stanowić nową strategię leczenia, która jednocześnie osłabia guz, wzmacnia odporność i omija oporność na leki. Przeciwciało gromadziło się precyzyjnie w tkance nowotworowej, nie uszkadzając zdrowych narządów, co sugeruje potencjalnie mniejszą toksyczność w porównaniu do standardowych terapii i niektórych immunoterapii.
Źródło: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/01/260122074030.htm
Źródła badań
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41538790/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41528264/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41509076/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41495724/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41438215/
