Naukowcy zidentyfikowali specyficzne dla nowotworów cząsteczki RNA, zwane oncRNA. Ich poziom we krwi po chemioterapii jest silnie powiązany z rokowaniami pacjentek z rakiem piersi.
Odkrycie tysięcy cząsteczek RNA specyficznych dla raka
Analizując dane z 32 różnych typów nowotworów, badacze zidentyfikowali około 260 000 małych cząsteczek RNA, które występują w tkankach nowotworowych, ale nie w zdrowych. Nazwano je oncRNA i stwierdzono ich obecność w każdym analizowanym typie raka, przy czym każdy z nich charakteryzował się unikalnym wzorcem ich ekspresji.
Te unikalne wzorce działają jak „molekularne kody kreskowe”, które pozwalają na identyfikację nowotworu. Wykorzystując te sygnatury, modele uczenia maszynowego były w stanie klasyfikować typy nowotworów z dokładnością przekraczającą 90%, co potwierdza, że oncRNA odzwierciedlają fundamentalne cechy komórek nowotworowych.
Rola oncRNA w rozwoju guza
Naukowcy zbadali również, czy niektóre z tych cząsteczek aktywnie przyczyniają się do rozwoju choroby. W eksperymentach na myszach, do komórek nowotworowych wprowadzono około 400 różnych oncRNA pochodzących z guzów piersi, jelita grubego, płuc i prostaty. Okazało się, że około 5% z nich wyraźnie przyspieszało wzrost guza.
Dwa oncRNA specyficzne dla raka piersi poddano szczegółowej analizie. Jedno z nich uruchamiało proces kluczowy dla powstawania przerzutów, a drugie aktywowało geny promujące namnażanie się komórek. Oba czynniki znacząco przyspieszały wzrost guza i tworzenie przerzutów w modelach eksperymentalnych.
Znaczenie kliniczne i monitorowanie leczenia
Kluczowym odkryciem było stwierdzenie, że komórki nowotworowe aktywnie uwalniają oncRNA do krwiobiegu. Umożliwia to śledzenie odpowiedzi na leczenie za pomocą badania krwi, co może stanowić przełom w monitorowaniu choroby resztkowej, trudnej do wykrycia standardowymi metodami.
W badaniu klinicznym z udziałem 192 pacjentek z rakiem piersi pobrano próbki krwi przed i po chemioterapii. Pacjentki z wysokim poziomem oncRNA we krwi po zakończeniu leczenia miały prawie czterokrotnie gorsze wskaźniki przeżycia, niezależnie od innych klinicznych wskaźników prognostycznych.
Źródło: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/02/260216084527.htm
