Nowe badanie wykazało obecność mikroplastiku u dziewięciu na dziesięciu mężczyzn ze zdiagnozowanym rakiem prostaty. Naukowcy odkryli, że stężenie tych cząstek było znacznie wyższe w guzach niż w otaczającej je zdrowej tkance.
Wyższe stężenie plastiku w tkance nowotworowej
Badanie przeprowadzone w NYU Langone Health objęło analizę tkanki prostaty pobranej od 10 pacjentów. Cząsteczki plastiku zidentyfikowano w 90% próbek nowotworowych oraz w 70% próbek tkanki niezmienionej chorobowo.
Różnica w stężeniu była znacząca. Próbki guzów zawierały średnio około 2,5 raza więcej plastiku niż zdrowa tkanka – odpowiednio 40 mikrogramów na gram tkanki w porównaniu z 16 mikrogramami na gram. Według autorów jest to pierwsze zachodnie badanie mierzące poziom mikroplastiku w guzach prostaty.
Możliwy czynnik ryzyka i rola stanu zapalnego
„Nasze badanie pilotażowe dostarcza ważnych dowodów na to, że ekspozycja na mikroplastik może być czynnikiem ryzyka raka prostaty” – stwierdziła główna autorka badania, dr Stacy Loeb. Zaznaczyła, że choć wcześniejsze prace sugerowały związek mikroplastiku z chorobami serca czy demencją, brakowało bezpośrednich dowodów dotyczących nowotworu prostaty.
Naukowcy rozważają hipotezę, że cząsteczki plastiku mogą wywoływać w prostacie przewlekłą odpowiedź immunologiczną, czyli stan zapalny. Długotrwały stan zapalny może z czasem prowadzić do uszkodzenia komórek i zmian genetycznych, które inicjują proces nowotworowy.
Metodyka badania i potrzeba dalszych analiz
Mikroplastik, powstający z rozpadu opakowań, kosmetyków i innych produktów, może dostać się do organizmu poprzez żywność, wdychanie powietrza lub kontakt ze skórą. Wcześniejsze badania wykryły jego obecność w niemal każdym organie ludzkim.
Aby uniknąć zanieczyszczenia próbek, zespół badawczy zastosował rygorystyczne procedury, m.in. zastępując plastikowe narzędzia laboratoryjne metalowymi i bawełnianymi. Autorzy podkreślają jednak, że badanie przeprowadzono na małej grupie pacjentów i konieczne są dalsze, szersze analizy w celu potwierdzenia wyników.
Źródło: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/02/260225001250.htm
