Nowe badanie sugeruje, że popularne leki na cukrzycę typu 2, takie jak semaglutyd, mogą ponad dwukrotnie zmniejszyć ryzyko zgonu u pacjentów z rakiem jelita grubego.
Zaskakujące wyniki badania
Analiza danych medycznych ponad 6800 pacjentów z rakiem jelita grubego z University of California San Diego wykazała, że osoby przyjmujące leki z grupy agonistów receptora GLP-1 miały znacznie mniejsze ryzyko zgonu w ciągu pięciu lat. Wskaźnik śmiertelności w tej grupie wyniósł 15,5% w porównaniu do 37,1% u pacjentów niestosujących tych leków.
Badanie, prowadzone przez dr. Raphaela Cuomo, uwzględniło czynniki takie jak wiek, wskaźnik masy ciała (BMI) i zaawansowanie nowotworu. Nawet po ich uwzględnieniu, związek między stosowaniem leków GLP-1 a niższym ryzykiem zgonu pozostał statystycznie istotny, co sugeruje, że ich ochronne działanie może być niezależne od innych zmiennych.
Możliwe wyjaśnienia ochronnego działania
Naukowcy sugerują kilka potencjalnych mechanizmów. Leki te redukują stany zapalne w organizmie, poprawiają wrażliwość na insulinę i wspomagają utratę wagi – wszystkie te czynniki mogą wpływać na rozwój nowotworu. Najsilniejszy efekt zaobserwowano u pacjentów z otyłością (BMI powyżej 35).
Badania laboratoryjne wskazują również, że leki GLP-1 mogą bezpośrednio hamować wzrost komórek nowotworowych i sprzyjać ich obumieraniu. Mogą także modyfikować mikrośrodowisko guza, czyniąc je mniej sprzyjającym dla rozprzestrzeniania się choroby.
Potrzeba dalszych badań klinicznych
Autorzy badania podkreślają, że ma ono charakter obserwacyjny, co oznacza, że nie dowodzi ono bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego. Nie jest jasne, czy niższa śmiertelność to efekt bezpośredniego działania przeciwnowotworowego, czy ogólnej poprawy zdrowia metabolicznego pacjentów.
Dr Cuomo zaznaczył, że wyniki te wskazują na pilną potrzebę przeprowadzenia badań klinicznych. Tylko one mogą ostatecznie potwierdzić, czy leki z grupy GLP-1 mogą realnie zwiększać przeżywalność pacjentów z nowotworami, zwłaszcza tymi związanymi z otyłością.
Źródło: https://www.sciencedaily.com/releases/2025/11/251112011810.htm
