koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Leczenie zaawansowanych nowotworów, w tym czerniaka, raka płuca, raka nerki i innych
Niwolumab (przeciwciało monoklonalne wspomagające układ odpornościowy w walce z nowotworem)
Zazwyczaj 240 mg co 2 tygodnie lub 480 mg co 4 tygodnie w infuzji dożylnej
Co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od zaleconego schematu leczenia
Opdivo to lek przeciwnowotworowy zawierający substancję czynną niwolumab. Jest to przeciwciało monoklonalne, które pomaga układowi odpornościowemu w zwalczaniu komórek nowotworowych. Lek stosuje się w leczeniu różnych typów zaawansowanych nowotworów, podając go w postaci infuzji dożylnej.
Lek Opdivo jest wskazany w leczeniu różnych rodzajów nowotworów u dorosłych, w tym: zaawansowanego czerniaka, jako leczenie uzupełniające po całkowitej resekcji czerniaka, miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami niedrobnokomórkowego raka płuca po wcześniejszej chemioterapii, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego po wcześniejszym leczeniu, nawrotowego lub opornego klasycznego chłoniaka Hodgkina, nawrotowego lub z przerzutami płaskonabłonkowego raka głowy i szyi po terapii opartej na pochodnych platyny oraz nieoperacyjnego raka urotelialnego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami po niepowodzeniu wcześniejszej terapii opartej na pochodnych platyny.
Rodzaj nowotworu: czerniak; niedrobnokomórkowy rak płuca; rak nerkowokomórkowy; klasyczny chłoniak Hodgkina; płaskonabłonkowy rak głowy i szyi; rak urotelialny
Leczenie lekiem Opdivo kontynuuje się tak długo, jak długo obserwuje się korzyści kliniczne lub do momentu, gdy leczenie przestaje być tolerowane przez pacjenta. W leczeniu uzupełniającym czerniaka terapia trwa maksymalnie 12 miesięcy. Cykle leczenia powtarza się co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od zaleconego schematu.
Leku Opdivo nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) należy zachować ostrożność, a dane dotyczące stosowania u osób w wieku ≥ 75 lat są ograniczone.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku Opdivo na płodność u ludzi. Wpływ niwolumabu na płodność jest nieznany.
Stosowanie leku Opdivo w czasie ciąży nie jest zalecane. Niwolumab może przenikać przez łożysko i potencjalnie zaszkodzić dziecku. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 5 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki.
Nie wiadomo, czy niwolumab przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie lekiem Opdivo, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Jak każdy lek, Opdivo może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Bardzo często (≥1/10)
zmniejszenie liczby pewnych rodzajów białych krwinek, biegunka, nudności, wysypka skórna, świąd, uczucie zmęczenia lub osłabienie, niedoczynność tarczycy, ból głowy, duszność, zapalenie jelit, wymioty, ból brzucha, ból stawów, gorączka.
Często (≥1/100 do <1/10)
zakażenia górnych dróg oddechowych, reakcje alergiczne, reakcje związane z infuzją leku, nadczynność tarczycy, zmniejszenie apetytu, zapalenie nerwów, zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, zapalenie płuc, kaszel, zapalenie jamy ustnej, suchość w ustach, bielactwo, sucha skóra, rumień, łysienie, pokrzywka, bóle mięśniowo-szkieletowe, obrzęk, ból, gorączka, zapalenie wątroby, zapalenie oka, szybkie bicie serca, niewydolność nerek, zapalenie oskrzeli, sarkoidoza, cukrzyca, zapalenie mięśni, zapalenie nerek, zapalenie tarczycy, zapalenie przysadki, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zapalenie dwunastnicy, zapalenie stawów, zespół Sjogrena, rabdomioliza.
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
ciężkie zakażenie płuc, reakcja anafilaktyczna, kwasica ketonowa, zespół Guillain-Barré, zespół miasteniczny, zapalenie mózgu, toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevens-Johnsona, choroba Kikuchi-Fujimoto, zapalenie naczyń, arytmia, migotanie przedsionków, perforacja jelit, wrzód dwunastnicy, polimialgia reumatyczna, miopatia, zapalenie mięśni wielomięśniowe.
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka lub zespół Stevens-Johnsona), zespół Guillain-Barré, demielinizacja, zespół miasteniczny, zapalenie mózgu, rabdomioliza.
Niedostępne dla dzieci
2°C do 8°C (w lodówce)
W oryginalnym opakowaniu
Lek należy przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po przygotowaniu roztwór do infuzji należy zużyć jak najszybciej, jednak nie później niż w ciągu 24 godzin od przygotowania.