proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
Leczenie ostrej białaczki szpikowej u pacjentów w wieku 15 lat i starszych
Gemtuzumab ozogamycyny (przeciwciało monoklonalne połączone z substancją niszczącą komórki nowotworowe)
Dawkę ustala lekarz, lek podawany jest w postaci kroplówki dożylnej przez 2 godziny
Częstotliwość podawania leku jest ustalana przez lekarza prowadzącego
Mylotarg to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej (AML). Jego substancją czynną jest gemtuzumab ozogamycyny, który jest przeciwciałem monoklonalnym połączonym z substancją niszczącą komórki nowotworowe. Lek jest podawany w postaci infuzji dożylnej (kroplówki) w warunkach szpitalnych.
Mylotarg jest wskazany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej (AML) u pacjentów w wieku 15 lat i starszych, u których nie zastosowano dotychczas innych metod leczenia.
Rodzaj nowotworu: ostra białaczka szpikowa (AML)
Czas trwania leczenia lekiem Mylotarg jest ustalany indywidualnie przez lekarza prowadzącego, w zależności od stanu pacjenta i odpowiedzi na leczenie.
Leku Mylotarg nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 15 lat.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty i ziołowych.
Lek Mylotarg może mieć niekorzystny wpływ na płodność zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Z tego powodu konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji w trakcie leczenia i przez określony czas po jego zakończeniu.
Stosowanie leku Mylotarg w czasie ciąży jest przeciwwskazane. Kobiety w wieku rozrodczym nie mogą zachodzić w ciążę podczas leczenia oraz przez co najmniej 7 miesięcy po jego zakończeniu.
Należy zaprzestać karmienia piersią podczas przyjmowania leku Mylotarg oraz przez co najmniej 1 miesiąc po przyjęciu ostatniej dawki.
Jak każdy lek, Mylotarg może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Bardzo często (≥1/10)
Zakażenia (w tym ciężkie), zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych, niedokrwistość, zwiększone stężenie cukru we krwi, zmniejszone łaknienie, ból głowy, przyspieszone bicie serca, krwawienie, obniżone i podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, skrócenie oddechu, wymioty, biegunka, ból brzucha, nudności, zapalenie jamy ustnej, zaparcia, odchylenia wyników badań czynnościowych wątroby, wysypka skórna, gorączka, obrzęk, zmęczenie, dreszcze, zmiany w aktywności enzymów we krwi, wydłużony czas krzepnięcia krwi, wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
Często (≥1/100 do <1/10)
Objawy reakcji związanych z wlewem, hepatomegalia, nieprawidłowe funkcjonowanie wątroby, nadmierne nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, niestrawność, zapalenie przełyku, choroba wenookluzyjna wątroby (VOD), zażółcenie skóry lub białkówek, zaczerwienienie skóry, świąd skóry, niewydolność narządów wewnętrznych.
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Niewydolność wątroby, zespół Budda-Chiariego.
Niedostępne dla dzieci
2°C do 8°C (w lodówce)
W oryginalnym opakowaniu
Lek należy przechowywać w lodówce (2°C–8°C) i chronić przed światłem, przechowując go w oryginalnym opakowaniu. Nie zamrażać. Roztwór po przygotowaniu powinien być zużyty natychmiast lub przechowywany w odpowiednich warunkach zgodnie z zaleceniami personelu medycznego.