proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji; koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Leczenie zaawansowanych nowotworów, takich jak czerniak, rak płuca, chłoniak Hodgkina czy rak jelita grubego
Pembrolizumab (przeciwciało monoklonalne wzmacniające odpowiedź przeciwnowotworową limfocytów T)
200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni w infuzji dożylnej trwającej 30 minut
Co 3 lub 6 tygodni, w zależności od zaleconej dawki i schematu leczenia
Keytruda to lek immunoterapeutyczny stosowany w leczeniu różnych typów nowotworów. Jego substancja czynna, pembrolizumab, jest przeciwciałem monoklonalnym, które pomaga układowi odpornościowemu pacjenta w zwalczaniu komórek nowotworowych. Lek podawany jest dożylnie w postaci infuzji.
Keytruda jest wskazana w leczeniu zaawansowanego (nieoperacyjnego lub z przerzutami) czerniaka, niedrobnokomórkowego raka płuca, klasycznego chłoniaka Hodgkina, raka urotelialnego, płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, raka nerkowokomórkowego, raka jelita grubego z niestabilnością mikrosatelitarną (MSI-H) lub z niedoborem naprawy niesparowanych zasad (dMMR), raka przełyku oraz potrójnie ujemnego raka piersi.
Rodzaj nowotworu: czerniak, niedrobnokomórkowy rak płuca, klasyczny chłoniak Hodgkina, rak urotelialny, płaskonabłonkowy rak głowy i szyi, rak nerkowokomórkowy, rak jelita grubego, rak przełyku, potrójnie ujemny rak piersi.
Leczenie lekiem Keytruda jest kontynuowane do momentu stwierdzenia progresji choroby lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. W leczeniu uzupełniającym (adjuwantowym) czerniaka leczenie trwa do nawrotu choroby, wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności lub przez okres do jednego roku. Cykl leczenia powtarza się co 3 lub 6 tygodni.
Leku Keytruda nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 3 lat, z wyjątkiem leczenia klasycznego chłoniaka Hodgkina. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych należy zachować ostrożność, zwłaszcza gdy lek jest stosowany w skojarzeniu z chemioterapią.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty.
Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu leku Keytruda na płodność. Badania na zwierzętach nie wykazały istotnego wpływu na układ rozrodczy.
Nie ma danych dotyczących stosowania leku Keytruda u kobiet w ciąży. Stosowanie leku w tym okresie może stwarzać ryzyko uszkodzenia płodu, w tym zwiększonej liczby poronień. Nie należy stosować leku w ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety tego wymaga.
Nie wiadomo, czy pembrolizumab przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia, biorąc pod uwagę korzyści z leczenia dla matki i potencjalne ryzyko dla dziecka.
Jak każdy lek, Keytruda może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Bardzo często (≥1/10)
Zmęczenie, nudności, biegunka, niedokrwistość, bezsenność, ból głowy, duszność, kaszel, zapalenie płuc, zmniejszenie apetytu, bóle mięśni i kości, ból stawów, wysypka, świąd, gorączka, obrzęki, zaparcia, wymioty, neutropenia.
Często (≥1/100 do <1/10)
Zakażenie płuc, małopłytkowość, reakcja związana z wlewem, niedoczynność tarczycy, zmniejszone stężenie sodu, potasu lub wapnia we krwi, zawroty głowy, zaburzenia smaku, suche oko, nadciśnienie tętnicze, zapalenie jelita grubego, ból brzucha, suchość w jamie ustnej, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne, ból mięśni, ból kończyn, osłabienie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)
Zapalenie przysadki mózgowej, cukrzyca typu 1, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie trzustki, zapalenie tarczycy, zapalenie skóry, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie naczyń, zapalenie mózgu, zespół Guillain-Barré, reakcje związane z infuzją, nadczynność tarczycy, niedoczynność kory nadnerczy, zapalenie błony naczyniowej oka, sarkoidoza, zespół Sjögrena, zapalenie żołądka, owrzodzenie przewodu pokarmowego, zapalenie pęcherza moczowego.
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000)
Zespół Stevens-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, limfohistiocytoza hemofagocytarna, zespół miasteniczny, zapalenie rdzenia kręgowego, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie naczyń ośrodkowego układu nerwowego, perforacja jelita cienkiego, zespół Vogta-Koyanagi-Harady, anafilaksja, reakcje zapalne skierowane przeciw płytkom krwi lub czerwonym krwinkom.
Niedostępne dla dzieci
2°C do 8°C (w lodówce)
W oryginalnym opakowaniu