Przejdź do menu głównego Przejdź do menu w stopce
Wesprzyj Pozyskaj środki na leczenie

Brukinsa

kapsułka twarda

1

Przeznaczenie

Leczenie makroglobulinemii Waldenströma oraz chłoniaka strefy brzeżnej u dorosłych pacjentów

2

Substancja czynna

Zanubrutynib (inhibitor kinazy tyrozynowej Brutona, który hamuje wzrost komórek nowotworowych)

3

Dawkowanie

Zalecana całkowita dawka dobowa to 320 mg

4

Częstotliwość

Raz na dobę (4 kapsułki) lub dwa razy na dobę (2 kapsułki)

Spis treści

  1. Podstawowe informacje o leku Brukinsa
  2. Czy lek Brukinsa jest refundowany?
  3. Na co jest lek Brukinsa?
  4. Jak działa lek Brukinsa?
  5. Jak stosuje się lek Brukinsa?
  6. Ile trwa leczenie za pomocą leku Brukinsa?
  7. Jakie są przeciwskazania do stosowania leku Brukinsa?
  8. Jakie są szczególne zalecenia podczas stosowania leku Brukinsa?
  9. W jakich grupach wiekowych stosuje się lek Brukinsa?
  10. Możliwe interakcje podczas stosowania leku Brukinsa
  11. Lek Brukinsa a ciąża, karmienie piersią i płodność
  12. Czy lek Brukinsa wpływa na prowadzenie pojazdów?
  13. Działania niepożądane leku Brukinsa
  14. Brukinsa – skład i alergeny
  15. Przechowywanie leku Brukinsa

Podstawowe informacje o leku Brukinsa

Brukinsa to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z makroglobulinemią Waldenströma oraz chłoniakiem strefy brzeżnej. Substancją czynną leku jest zanubrutynib, który jest inhibitorem kinazy tyrozynowej Brutona (BTK). Poprzez blokowanie aktywności BTK, lek hamuje namnażanie się i przeżycie komórek nowotworowych. Lek podawany jest doustnie w postaci twardych kapsułek.

  • Pełna nazwa leku: Brukinsa
  • Substancja czynna: zanubrutynib
  • Forma leku: kapsułka twarda
  • Droga podania: doustnie
  • Dostępne dawki: 80 mg
  • Kategoria dostępności: Rx

Czy lek Brukinsa jest refundowany?

Tak, lek Brukinsa jest refundowany. Znajduje się w programach lekowych B.12.FM, B.79 oraz B.146 i jest bezpłatny dla pacjentów spełniających kryteria tych programów.

Na co jest lek Brukinsa?

Lek Brukinsa jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z makroglobulinemią Waldenströma (MW) oraz chłoniakiem strefy brzeżnej (MZL).

Rodzaj nowotworu: Makroglobulinemia Waldenströma, chłoniak strefy brzeżnej

Jak działa lek Brukinsa?

Zanubrutynib, substancja czynna leku Brukinsa, jest inhibitorem kinazy tyrozynowej Brutona (BTK). BTK jest kluczowym białkiem w szlakach sygnałowych limfocytów B, które odgrywają rolę w rozwoju nowotworów takich jak makroglobulinemia Waldenströma i chłoniak strefy brzeżnej. Poprzez blokowanie aktywności BTK, zanubrutynib hamuje proliferację (namnażanie się) i przeżycie komórek nowotworowych, co prowadzi do spowolnienia postępu choroby.

Jak stosuje się lek Brukinsa?

320 mg
Lek Brukinsa przyjmuje się doustnie. Zalecana całkowita dawka dobowa wynosi 320 mg. Można ją przyjmować na dwa sposoby: cztery kapsułki po 80 mg raz na dobę lub dwie kapsułki po 80 mg dwa razy na dobę. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Stosowanie leku powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu przeciwnowotworowym. W przypadku przedawkowania nie ma swoistego antidotum; należy monitorować pacjenta i wdrożyć odpowiednie leczenie wspomagające.

Ile trwa leczenie za pomocą leku Brukinsa?

Leczenie lekiem Brukinsa jest kontynuowane do momentu wystąpienia progresji choroby lub do pojawienia się niemożliwej do zaakceptowania toksyczności. Lek przyjmuje się codziennie, zgodnie ze schematem dawkowania zaleconym przez lekarza.

Jakie są przeciwskazania do stosowania leku Brukinsa?

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Brukinsa jest:

  • nadwrażliwość na zanubrutynib lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Jakie są szczególne zalecenia podczas stosowania leku Brukinsa?

Podczas leczenia lekiem Brukinsa nie należy otwierać, przełamywać ani rozgryzać kapsułek. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczną antykoncepcję. Należy unikać spożywania grejpfrutów i pomarańczy sewilskich, ponieważ mogą one zwiększać stężenie leku we krwi. Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi oraz obserwację pod kątem objawów krwawienia i zakażeń. Należy unikać jednoczesnego stosowania warfaryny i innych antagonistów witaminy K. Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe należy stosować z ostrożnością. Zaleca się również stosowanie ochrony przeciwsłonecznej.

W jakich grupach wiekowych stosuje się lek Brukinsa?

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Brukinsa u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starszych) należy zachować ostrożność, chociaż nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Możliwe interakcje podczas stosowania leku Brukinsa

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty.

Interakcje z innymi lekami

Silne i umiarkowane inhibitory enzymu CYP3A (np. niektóre antybiotyki, leki przeciwgrzybicze) mogą zwiększać stężenie zanubrutynibu, co może wymagać zmniejszenia dawki leku Brukinsa. Z kolei silne i umiarkowane induktory CYP3A (np. niektóre leki przeciwpadaczkowe, ziele dziurawca) mogą zmniejszać jego stężenie, dlatego należy unikać ich jednoczesnego stosowania. Lek Brukinsa może wpływać na stężenie innych leków, dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Nie należy stosować leku Brukinsa jednocześnie z warfaryną i innymi antagonistami witaminy K.

Interakcje z alkoholem

Brak danych na temat interakcji leku Brukinsa z alkoholem. Spożywanie alkoholu w trakcie leczenia przeciwnowotworowego nie jest zalecane, ponieważ może nasilać działania niepożądane i negatywnie wpływać na ogólny stan zdrowia.

Interakcje z pożywieniem

Podczas leczenia lekiem Brukinsa należy unikać spożywania grejpfrutów i pomarańczy sewilskich (oraz ich soków), ponieważ mogą one zwiększać stężenie zanubrutynibu we krwi.

Lek Brukinsa a ciąża, karmienie piersią i płodność

1

Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu leku na płodność, jednak przy wysokich dawkach obserwowano nieprawidłowości w nasieniu oraz zwiększoną utratę zarodków.

2

Stosowanie leku Brukinsa w czasie ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ może on powodować uszkodzenie płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 1 miesiąc po jego zakończeniu.

3

Nie wiadomo, czy zanubrutynib przenika do mleka ludzkiego. Aby uniknąć potencjalnego ryzyka dla dziecka, należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia lekiem Brukinsa.

Czy lek Brukinsa wpływa na prowadzenie pojazdów?

Lek Brukinsa może powodować zmęczenie, zawroty głowy i astenię (osłabienie). Pacjenci, u których wystąpią takie objawy, powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Działania niepożądane leku Brukinsa

Jak każdy lek, Brukinsa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

NATYCHMIAST SKONTAKTUJ SIĘ Z LEKARZEM przy:

  • objawach ciężkiego krwawienia (np. krew w stolcu lub moczu, nietypowe siniaki),
  • objawach zakażenia (np. gorączka, dreszcze, kaszel),
  • objawach problemów z sercem (np. szybkie lub nieregularne bicie serca, zawroty głowy, duszność).

Bardzo często (≥1/10)

Neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofili), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi), zakażenia górnych dróg oddechowych, krwotok lub krwiak, zasinienie, wysypka, bóle mięśniowo-szkieletowe, biegunka, zapalenie płuc, kaszel, zawroty głowy, zmęczenie.

Często (≥1/100 do <1/10)

Zakażenie dolnych dróg oddechowych, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, krwawienie z nosa, szybka częstość akcji serca, przerwa w pracy serca, słabe lub nierówne tętno, osłabienie, astenia.

Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100)

Krwawienie z jelit (krew w stolcu), trzepotanie przedsionków, krwawy wylew podskórny, krwiomocz, krwawienie z przewodu pokarmowego.

Brukinsa – skład i alergeny

  • Substancja czynna: każda kapsułka twarda zawiera 80 mg zanubrutynibu.
  • Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, sodu laurylosiarczan (E487), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
  • Otoczka kapsułki: żelatyna, tytanu dwutlenek (E171).
  • Tusz: szelak (E904), żelaza tlenek czarny (E172), glikol propylenowy (E1520).

Przechowywanie leku Brukinsa

1

Bezpieczne miejsce

Niedostępne dla dzieci

2

Temperatura

Brak specjalnych zaleceń

Podmiot odpowiedzialny

BeiGene Ireland Limited, 10 Earlsfort Terrace, Dublin 2, D02 T380, Irlandia

Wytwórca

Millmount Healthcare Limited, Block-7, City North Business Campus, Stamullen, Co Meath, K32 YD60, Irlandia; BeiGene Germany GmbH, Georges-Köhler-Str. 2, 79539 Lörrach, Niemcy; BeiGene Netherlands B.V., Evert van de Beekstraat 1, 104, 1118 CL Schiphol, Holandia

W razie pytań lub wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą

Ten opis jest przeznaczony wyłącznie do celów informacyjnych