Naukowcy z powodzeniem zmodyfikowali genetycznie popularny szczep probiotyczny bakterii, aby produkował i dostarczał lek przeciwnowotworowy bezpośrednio do guzów. Badanie przeprowadzone na mysich modelach raka piersi, którego wyniki opublikowano w czasopiśmie „PLOS Biology”, otwiera drogę do rozwoju nowych, celowanych terapii bakteryjnych w onkologii.
Co pokazały dane
Zespół badawczy, kierowany przez Tianyu Jianga z Shandong University w Chinach, wykorzystał szczep probiotyczny Escherichia coli Nissle 1917 (EcN) do produkcji Romidepsinu (FK228), leku zatwierdzonego przez FDA o właściwościach przeciwnowotworowych. Dzięki inżynierii genetycznej i genomowej opracowano wersję bakterii zdolną do syntezy tej substancji.
Eksperymenty wykazały, że zmodyfikowane bakterie EcN były w stanie gromadzić się wewnątrz guzów nowotworowych i uwalniać lek zarówno w warunkach laboratoryjnych, jak i w organizmach żywych myszy. Pozwoliło to na precyzyjne dostarczenie substancji czynnej bezpośrednio do miejsca docelowego, minimalizując jej wpływ na zdrowe tkanki.
Autorzy badania podkreślają, że strategia ta opiera się na podwójnym mechanizmie działania. Skuteczność terapii wynika z synergii między naturalną zdolnością bakterii do kolonizowania guzów a przeciwnowotworową aktywnością Romidepsinu, co tworzy unikalne, dwutorowe podejście do leczenia raka.
Na czym oparto analizę
Badanie przeprowadzono z wykorzystaniem mysiego modelu raka piersi, który stworzono poprzez wprowadzenie komórek nowotworowych do organizmów zwierząt. Następnie myszy poddano leczeniu za pomocą przygotowanych, zmodyfikowanych genetycznie bakterii, aby ocenić skuteczność i mechanizm działania terapii w warunkach in vivo.
Znaczenie wyników
Praca ta tworzy solidne podstawy dla dalszego rozwoju inżynierii bakteryjnej w celu produkcji i celowanego dostarczania leków przeciwnowotworowych. Autorzy zaznaczają jednak, że podejście nie zostało jeszcze przetestowane na ludziach, a przyszłe badania muszą ocenić potencjalne skutki uboczne oraz metody bezpiecznego usuwania bakterii z organizmu po zakończeniu leczenia.
Źródło: https://www.sciencedaily.com/releases/2026/03/260321004445.htm
Źródła badań
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41790257/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41787201/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41774176/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41718664/
Źródło: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41694491/
